موارد مصرف کائولن

این نوع کائولن مرغوب و سفید پخت بوده و با خلوص بالا، با الومینای 20 تا 30 درصد و درصد آهن پایین ، در سایزها و دانه بندی (مش های) مختلف ، با کیفیت و قیمت مناسب ،قابل مصرف در صنایع کاشی و سرامیک، رنگسازی ،لاستیک سازی، پلاستیک سازی، شوینده ها، مواد آرایشی و بهداشتی ،کشاورزیست.

محصول ما با ph مناسب جهت تولید سم و با سفید پختی مناسب جهت کارخانه سرامیک سازی، چینی بهداشتی، چینی مظروف نسوز، آجر قرمز، سیمان سفید، لاستیک سازی، سفید کردن خمیر کاغذ ، صنایع رنگ و ... استفاده میشود.

کائولن یکی از مواد معدنی پر کاربرد در صنعت کشاورزیست و نیز یک ماده اولیه مهم برای تولید سموم و آفت کش های ارگانیک و سازگار با محیط زیست است. آفت کش های سازگار با محیط زیست ، آفت کش های حاوی مواد معدنی ، طبیعی و گیاهی بوده و در آزمایشات متعدد در گلخانه ها و مزارع کارآیی آن در کنترل آفات بر روی محصولات گوناگون (سبزی، صیفی، میوه، گیاهان زینتی و...) به اثبات رسیده است.

این کانی رسی به برخی از مواد آرایشی اضافه می شود تا رطوبت را جذب کند. همچنین می تواند پوشش خوبی روی پوست بوجود آورد و در مقابل مواد چرب و کرم ها مقاوم است.

این کانسارها اغلب شامل کانی کائولینیت و یا فرآورده های بدست آمده از آن می باشند. در گذشته اصطلاح خاک چینی به عنوان مترادف کائولن استفاده می شد. نام کائولن از کلمه کائولینگ چینی به معنای تپه سفید مشتق شده است که از آن خاک کائولن استخراج می شده است. کائولن یا خاک چینی به رنگ سفید بیشترین کاربرد را در تولید چینی و سرامیک دارد. آمریکا، روسیه، جمهوری چک و برزیل بزرگ ترین تولید کنندگان کائولن می باشند. سنگ کائولین برحسب نوع پیوندهایش به دو گروه پیوند نرم و سخت طبقه بندی می شود.

یکی از مهم ترین خصوصیات صنعتی کائولن ماهیت شیمیایی خنثی آن می باشد. کائولن تحت شرایط شیمیایی صنعتی و در محدوده PH بین 3 تا 9 پایدار می باشد. بنابراین می تواند به راحتی به عنوان رنگدانه، پوشش و پرکننده با سایر ترکیبات استفاده شود. از جمله خصوصیات اقتصادی مهم کائولن اندازه ریز ذرات آن می باشد.

اغلب دیگر موادی که به عنوان رنگدانه، پرکننده، پوشش دهنده و روان ساز استفاده می شوند، باید به وسیله عملیات هزینه بر خردایش و آسیا کردن، کاهش اندازه داده و به پودر تبدیل شوند. صفحات بلوری نازک قدرت پوشش دهی خوبی را فراهم می آورد و برای پوشش روی کاغذ و رنگ بهتر است. کائولن اغلب در فرآینده های صنعتی به عنوان سوسپانسیون پلیمر مایع یا آب به کار می رود. ویسکوزیته یا گرانروی این اسلاری های مایع نکته ای مهم می باشد. اساسا ارزش کائولن به علت گرانروی خیلی کم آن در درصدهای جامد بالا می باشد. این خصوصیت بر خلاف ویژگی بنتونیت است. مرغوبترین کائولن ها تا حدود 20 درصد ناخالصی را دارا می باشند که به منظور کاهش این ناخالصی ها بطرق مختلف فرآوری می گردد و در هر روش نوعی خاص از این ماده حاصل می شود و هر کدام مصرف ویژه خود را دارد که علاوه بر صفات خاص ژنتیکی، نوع فرآوری نیز محصول را از یکدیگر متمایز می نماید.

ذخایر کائولین به انواع زیر تقسیم می شوند: ذخایر هوازده، ذخایر گرمابی، ذخایر حمل شده، ذخایر دیاژنزی این ماده در صنایع نسوز، شیمیایی، سرامیک سازی، داروسازی و غیره کاربرد دارد.

این محصول به صورت فله و همینطور متنوع بصورت کیسه و جامبو قابل عرضه می باشد.  بیشترین بخش کائولن تولید شده پیش از این در صنایع سرامیک به مصرف می رسید. اینک در حدود 50 درصد کائولن در کاغذ سازی و مابقی در کشاورزی، سرامیک و دیرگداز ها، در لاستیک سازی و صنایع رنگ و پلاستیک به مصرف می رسد. در صنعت کاغذ سازی از کائولن به عنوان ماده پر کننده و روکش استفاده می شود. در صنعت لاستیک سازی نیز کائولن را به عنوان ماده پر کننده به کار می برند. از کائولن خالص و نرم در لاستیک های نرم نظیر کاشی های لاستیکی و کائولن ناخالص در تهیه ساخته های سرامیکی مصرف فراوانی دارد. در رنگ سازی از کائولن مرغوب و خالص به صورت ماده رنگی و پر کننده بهره می گیرند.لازم به ذکر است از آنجا که کائولن شامل کمترین ناخالصی ها در مقایسه با دیگر رس ها است (خصوصا از لحاظ اکسیدهای آهن)؛ لذا جزء سفید پخت ترین رس ها به حساب می آید.